My Blog

This Christmas, I miss…

… Rona and her unique way of making me laugh. HaAay. Kapag halos mababaliw na ako dahil sa mga problema, I go to this girl para lalo akong mabaliw sa katatawa. I definitely miss the moments na nagka-cut kami ng classes habang nagpapanggap na gumagawa ng COL responsibilities, gayundin ang mga moments na nagpapaikot kami ng mga tao sa aming mga kamay. Pero di bale, manonood kami nito ng concert ng hale sa 14. wOOhoo!

… GraCey and our walang humpay na kwentuhan at hulaan ng lyrics. Siya yung taong kasundo ko sa mga trip kaya masaya ang mga kwentuhan sessions. At pareho kaming isip bata at mahilig mangolekta ng bloopers ng ibang tao. HaaaY. Super miss ko na yung mga kwentuhan and tawanan moments namin.

… my all-time bEst friend, keviN. Namimiss ko nang maging nerdy and luko-luko. Yung mga tamang trip namin sa service ni ka obet with jaque. Pati yung mga adventures namin sa may bahay nila sa Alido. Naku. i alWays say na sa tingin ko, life would have been a lot easier for me kung nandito si kevin. Lalo na sa math. Haha.

… my love (haha), Jeri. Isa pa ‘to. I totally miss this girl. Yung lunch and staircase kalokohan namin. yung kaburaraan naming dalawa. Haha. Pero higit sa lahat, I miss her loud laugh and cute "braised" smile. WaaAh.

… PauLa, my paRtner sa kakulitan. Another person whose smile, I miss. Superduper cute ng dimples niya kapag ngumingiti siya. Namimiss ko na rin yung mga kwentuhan namin na parang walang bukas, yung mga away namin na nareresolba ng dahil sa pansit, at higit sa lahat, yung pangungulit niya sa akin kung sino ang crush ko. Hehe.

… my bro Michael at ang mga kwentuhan naming parang hindi pa kilala ang gabi. Haha. Oo nga’t nagkikita kami, pero namimiss ko na talaga ng sobra yung mga usapan naming "no-holds-barred" sa tabi ng stand ni Fred. yung open talaga. Feeling ko kasi siya lang yung taong pinagkakatiwalaan ko na makikinig sa akin sa mga ganung instances. Feeling ko tuloy ang bigat ng loob ko dahil wala na akong napagsasabihan. At wala na ring nanlilibre sa akin ng frosty. Haha.

… at syempre, si Kim. aNg taong nagpasaya sa akin. Too bad I wasn’t brave enough to do what I must have done. HaAy. I’ll definitely miss her.

IBa Talaga kapag PasKo. Sa lamig ng panahon, ang sarap mag-isip isip. Tamang sEnti tuloy ako ngayon. Ang pangit. Hindi bagay sa akin at sa maloko kong imagE. Pero totoo lahat ng ito. Christmas could be happier if ill get to spend it with this people. HaAy.

This entry was posted on Saturday, December 24th, 2005 at 4:23 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.